Hallokes
Hier ben ik nog eens, de laatste dagen thuis zijn aangebroken.
De voorbije dagen ben ik wat ziek geweest. Ik ben nergens speciaal naartoe geweest. Heb overal mijn mondmasker gedragen en de rare blikken van de mensen tot mij genomen. Maar toch had ik een keelontsteking. ?
Misschien van een beetje te veel? tja als ik dan niets speciaals heb van chemo, behandeling, spuitjes? en ik voel me wel goed, enkel wat moe (?, wat ik wel gewoon ben), dan denk ik nogal snel dat alles oké is en ik de wereld aan kan. Dat heb ik dan nogmaals moeten bekopen denk ik.
Heb me dus flink op de zetel gelegd en? tja geslapen, gerust? alle saaie dingen die de komende maanden nog vaak gaan voorkomen.
Zal het toch moeten leren hé, zou ik dat nog kunnen op mijn leeftijd denk je ??. Den aard van het beestje? .
Ondertussen ben ik ook nog kaler geworden, Die kale plekken en heel de tijd die haren overal. Om gek van te worden!! Kevin kreeg dan maar gisteren de eer om alles te millimeteren.
hey twinning is winning hé! nu hebben we wat dezelfde snit, als dat geen liefde is dan weet ik het ook niet maar zene!?
De nodige traantjes waren er ook even, maar kevin is zo een grote steun dan! ongelofelijk ?.
Hoe de kinderen naar me kijken is niet makkelijk, maar alles went zeker hé? De blik in hun oogjes?
Ze zullen nog raar kijken als het opnieuw zal groeien.
Gelukkig speelt het moeilijkste deel zich in het ziekenhuis af in quarantaine. Denk ik toch
Ondertussen loopt er hier eentje te zingen en al wat puber te wezen en is de andere alles dood aan het schieten wat in de woonkamer staat, 2 minuten later is het ruzie ?. Het leven zoals het is, geweldig toch?
Nu gaan we bouletten met kriekjes eten, morgen frietjes want in het hotel waar ik binnen een paar dagen naartoe ga daar serveren ze dat niet heb ik me laten vertellen.
Liefs Sofie
Oh ja, wie dit nog leest voor het smeirfeest en gaat, veel plezier, doe een dansje voor mij ( of een paar). Kevin is gaan werken in ?t Korenaer en ik hoop vanuit mijn zetel op een grappig voorval of sappige roddel he!