Nog steeds geen witte bloedcellen, wel al groeipijn. Dus hoop dat ze snel komen. En snel stijgen dan mag ik uit deze stomme isolatie! Al 13 dagen mag ik deze kamer niet uit!

Ondertussen kreeg ik al bloedplaatjes want ik had te veel bloedneuzen enz. Bloed gaan geven en plasma enz is wel heel erg belangrijk, ik zelf mag dit jammer genoeg niet meer omwille van mij medicatie.

fysiek, ik ben heel erg moe, ik ken dit wel al van mij MS, dan kan ik dit ook wel hebben van de momenten dat ik zo moe ben en na het slapen nog even moe. Mijn spieren zijn ondertussen ook weg, nog even en ik ben gewoon een hoop botten met wat vel?.

Mentaal, ik probeer sterk te zijn maar de traantjes komen regelmatig. ik wil weg, ik wil andere mensen zien, een babbel. De verpleging doet erg hun best, maar dit is niet hetzelfde. En die GSM ben ik nu ook wel al beu!

Gisteren zijn kevin en de kids weer geweest, altijd fijn al merk ik dat dit voor de kinderen toch niet makkelijk is. Voor Thijs toch zeker niet. Anke kan dit beter plaatsen, denk ik.

Toch denk ik soms, wat voor een impact heeft dit op de kinderen, hopelijk houden ze hier niet te veel negatiefs van over. Ze zijn wel in hele goed handen bij hun fantastische lieve papa. En als ik zie hoe Anke spontaan haar broer knuffelt als hij verdrietig is. Geeft dit hen misschien net en sterkere band. Ja, ik heb veel tijd om te denken.

Ondertussen heb ik Anke getekend, ben wel nog niet content, het is een tekening, maar ik krijg de ?Anke sparkel? er maar niet in. Even loslaten en aan Thijs beginnen. Ali ze herkende zichzelf wel ?.

We houden vol, ik heb geen keuze, want ik ben buiten deze muren momenteel niet echt levensvatbaar eigenlijk ??.

Wachten dus op die bloedcellen! Go go go!!!!

toedeloe

liefs Sofie