Hey!

Mijn wittekes blijven het goed doen en de ontstekingswaarden zijn nog wat gedaald dus de afbouw van baxters en opbouw van alles van medicatie en eten via de normale weg te nuttigen is begonnen. Als alles goed blijft gaan, komen de woorden ?naar huis gaan ? toch dichtbij. ??

Mijn maag en darmen zitten wat in de knoop nu, maar ik heb er een goed gevoel bij.

Ik ben bijna thuis.

Ondertussen rust ik veel, tekenen een beetje ( Anke en Thijsje staan er al op), luister muziek en doe ik al eens een mini dansje in mijn bed. Om dan uitgeput te bekomen alsof ik een hele nacht op de dansvloer stond ?.

Eens wandelen op de gang en stiekem eens binnengluren bij de buren of fietsen op de ligfiets. En kijk ik heel erg uit naar een dikke knuffel van kevin en de kids.

Straks komen ze en ze weten het nog niet, maar ik mag hen een dikke knuffel geven! na 19 dagen!!!!!!!!! (15 dagen isolatie) en ze mogen me straks in de rolstoel even mee naar buiten nemen. Ook na 19 dagen zal ik de buitenlucht even proeven! en het is gelukkig een prachtige zonnige dag!!! lijkt allemaal stom en op zich zijn 19 dagen niets in een leven, maar toch ook al erg lang!

Nikolas, mijn big brother, is vrijdag geweest en zaterdag Christine en Pascal, mijn schoonouders. Heel erg fijn om hen te zien en een gesprekje. te hebben.

Ik heb anders een super sociaal leven en zie elke dag heel veel mensen.

Ja, het leven zoals het is in het ziekenhuis:

Om 5 u is het de start van de dag, dan komen ze zo stil mogelijk bloedafnemen elke dag en een thermometer in je oor proppen met de woorden goedemorgen. Af en toe moet het licht even aan.

Om 7 u, goedemorgen, rolluiken open of licht aan, ding rond je arm, vinger, oor voor temperatuur, bloeddruk hartslag en saturatie. Wil je ook eens op de weegschaal staan. En zijn ze weer weg en denk je? oké, ik ben wakker?

en om de 2 u zijn ze daar met hun karretje, elke keer opnieuw.

Die weegschaal, nog zoiets, door al die prutsen dat je krijgt hou je ook vaak vocht vast. Dus je kan in de ochtend perfect 50 wegen en in de namiddag plots 53, als er een groot verschil is in gewicht hou je dan vast want dan zijn ze daar met een vochtuitdrijver en kan je weer een uur op het toilet zitten, want dat loopt er uit. Het heeft geen zin om te proberen, nee nee, geloof het niet en in mijn geval, zeker niet, met mijn MS blaas ( als ze moet, dan moet ze ?).

Die badkamer dat is een proper plastieken cabine, maar die stinkt zo, ja als ik misselijk ben of mijn maag gevoelig is dan heb ik het een snel heel moeilijk met geuren. oooh ik mis mijn badkamer ?

Om de haverklap gaat dat ding van de baxters in alarm! Ook midden in de nacht als je rustig ligt te slapen.

Conclusie: het ziekenhuis is niet om te rusten, om je medicatie te krijgen en therapie en als je die hebt gehad kan je thuis rusten en aansterken met goed eten

Maar alle gekheid op een stokje, ze doen hier allemaal, stuk voor stuk fantastisch werk! ??

Ali ik ga eens wandelen en nog wat rusten om stevig te kunnen knuffelen straks!

liefs Sofie